Anna

Moscòu. Linha 10. Estacion Пушкинская1. Que preng l’escalatòr a dreta ende sortir deu metro. Lo hred crud que la flisca. Que mira los magazins, los immòbles e non reconeish pas arren. N’ei pas venguda ací dempèi bèra pausa. Ua ventòrla la plega en avant, manca tombar. S’arregaha a la baranda, man esquèrra tetanizada. Que son tibats los sons muscles. De paur e de ponhastrèr mesclats.

Que traça dinc au panèu de circulacion lo mei pròche e s’estanca bruscament au ras de la rota. Hurga dens lo sac e ne tira un carton plat que brandís au dessús deu cap. Lo torna baishar suu pic, las espatlas li hèn tròp mau, e lo placa sus la peitrina. A la vista deu monde. Bendas de cèu blavet que traucan un païsatge de gris empleat. Lutz roja. Lutz verda. Que s’apatza, breçada qu’ei per aqueth clinhet ipnotic. Ensaja de comptar las veituras que passan, de memorizar las colors. Las marcas nani, non las coneish pas. Las placas de la matricula. Coma quan jogava dambe lo hrair dens la veitura deus pairs peus longs trajèctes. Que la hèr sorríder aqueth remembre. Cadun qu’avèva un quasernet e notavan escrupulosament los numèros de region e de seria de totas las veituras que crotzavan. Sonque las placas de la Russia sovietica, ne’i avèva pas cap d’auta, solide. Lo que n’avèva collectat lo mei gran nombre qu’èra lo ganhant. Que segotís lo cap. Hòu, aqueth jòc … Èran totun tant complicis lo hrair e era quan s’amusavan atau. Los pairs ne’i comprenguèvan pas arren. Qu’avèvan au mensh la patz quan partishèvan en vacanças.

Lutz roja. Un tutet que la hè tressautar. Cerca la veitura, n’èra pas per era. Pas digun tà l’espiar. La vesen totun ! Dau ! Vas levar lo cap ? Espia-me ! Que’n pensas ? Hè-me un signe ! Ei tròp  per tu ? Oc qué. Questiona-te : qué hè ací aquera hemna ?

Lutz verda. La veituralha que s’arronça. Qu’ei tant aisit au dehens. Se sabossen. Un simple problèma de geologia intima. Ua question de sediments. Quan n’i a mei que pro, se hè tota sola l’aviada. Lo pas de costat. Shens esfòrç, quasi shens paur. Coma aqueste maitin.

Lutz roja. Ua punh lhevat que salhís d’ua veitura. Que bolega lo carton en tornar e s’esclacassa. Se la poscosse véder lo hilh ! Que sauneja d’eth, de còps. Quan èra nenet. Que pòt sentir la calor de sa pèth e aledar la soa audor. Lo pes de sons braçes au torn deu còth. Qu’ei en era.

Per tostemps. E non pas dens aquera caisha plombada que li tornèn vint ans a. Cluca los uelhs e regussa  las lagremas. Quan los torna aubrir, aubira ua lusor blava que s’apressa lèu. Un girofar.

Lutz roja.

Dus tipes tot de negre vestits e pistolet au punh que shisclan de la veitura e corren de cap a era.

Tots los uelhs que’s viran de cap a Anna.

Enfin.

France Inter – 24 de hèurer 2022 –

La polícia de Moscòu qu’arrestèc ua hemna d’un seishantenat d’annadas que manifestava

contra l’intervencion militara en Ucraïna. Que s’èra tancada a costat d’un panèu de circulacion e

brandishèva un carton « NON a la guèrra ! ». Se passava a dus passes de la plaça Пушкинская 1.

1– plaça Pouchkine.