Que bat lentamentaleda en doçorse deleishengoleish los pas qui s’esvaneishen suu sablarèu ondejant l’aiga en loncas linhas glapa e agalaespiarscamascòsamnasdeishant a la tesseira shebitejanta lo crit qui non seràe la man qui non saberàsola que sobrarà la dança de la pelhasus las èrsas noncientasSilenci sus lo país saunejat. Tresià Pambrun Plage de sableElle bat lentementrespireContinua llegint “Sablarèu”
Arxius d'autor: Tresia Pambrun
Pòrta aubrida
Non comprenes los miés motsnon sabes las mias paraulasmèsque los escotas mascats en poèmasno’t vòlen domaunon vòlen sonque baraular d’aurelha en aurelhajòc d’esconilhons hueitiua còps a contradançaalavetz quan non comprenes los mens motsque demoras en canton deu poèmalo moment aqueth on la lutz sedaçadae gessirà d’entre sons e brutstau lobas blancas a entrehilar-seentre arbres mutsimatgesContinua llegint “Pòrta aubrida”
Tintas 