Qu’ei Miquèu Pujol adara qui nse vié de deishar. S’aurà avut lo temps de poder leguir l’article qui l’ei consacrat dens lo darrèr numero de la revista Reclams ? Un beròi espiar suu son recuelh de memòrias “Itineraires”. Adiu Miquèu ! Lo ton engatjament que harà hrèita.
Que prem, lo temps,
Entre ploja e só
Entre cirso e balaguèra.
Que heresa, qu’assomaca.
Quin díser ? quau mot e serà lo mei juste entà díser
aqueths temps de tornadèra…
N’i tornam james, ad endarrèr.
Lo temps qu’ei au dòu e a la doçor.
« Çò qui’m das a leguir qu’ei com s’avossi davant ua Mercedès dab un motor de dus chivaus. » ce m’avè escrivut, tant longtemps a.
« Tribalha, legueish, cèrca. »
Que m’an tostemps seguit aqueth mots de Gilbèrt…
E uei, que heresa lo noste còr.
Tintas 