Tintas

Que vié de morir-se lo professor Xavier Ravier. Cercaire occitan (obrèr de l’Atlas linguistique de la Gascogne), etnològ gascon, bigordan de Labatut. Aqueth òmi qui, au derà deus sons tribalhs universitaris e de las suas publicacions, avó l’aubir de hidar tots lo son hons non encòra publicat a la collectivitat, autorizant atau un avier de publicacions emparat sus lo son prètzhèit.

Lhèu mes pòc coneishut qu’ei lo poèta occitan. Que pausam ací un tèxte sué, causit dens lo recuelh “Paraulas entà tròç de prima” (Messatges – 1953). Adishatz professor Ravier.

Quan lo nòste pas auja marcat aquera plana
quan nòst’ombra auja vestit las erbas
quan nòste crit auja hèit lhevar la saunejada deus auseths
que seram ja partits
d’aqueths endrets de l’inocéncia.
Aus pòts de quin encantaire
ei gahada la bugada verda
de l’aventura de nòstes dias shens istòria ?