Tintas

Qu’estè lo premèr professor d’occitan de l’Escòla Normala de Tarba, puish qu’ensenhè la soa lenga peus licèus tarbés. Ua accion discreta tostemps, mes ua accion seguida e pausada. Que trespassè lèu lo quadre estrict deu son mestièr. Militant associatiu, membre de l’Institut d’Estudis Occitans, creator deu Cèrcle occitan de Tarba ; qu’assegurè dinc au cap de las soas fòrças cors entaus adultes dab l’associacion Parlem.

La lenga que l’avè popada a casa, en Comenge, mès n’èra brica sus las basas soletas de la soa coneishença familiau qui ensenhava. Qu’avó per pretzhèit de contribuïr a l’estudi sabent de l’occitan de Gasconha. Que nse dèisha un “Memento grammatical du gascon”, en co-escritura dab Jean Salles-Loustau e dab aqueth obratge que davan a l’espaci gascon un premèr utís de recuperacion de la lenga, au còp normalizador e au còp arrespectuós de la diversitat gascona. Aqueth obratge qu’ei tostemps sòla entau tribalh deus ensenhaires d’occitan.

Mès que seré ua lenga sense la soa cultura ? Agregat de Letras, Doctor en istòria, lengas e literaturas francesas e romanicas, qu’ei sus la literatura gascona qui obrarà Jean-Pierre. Que va, dens los sons tribalhs de recèrca universitària, interrogar lo noste aubiatge mes recent e que ns’a dat un tribalh de tria suu felibre gascon Simin Palay. Qu’ei a las edicions deu Cercle Occitan de Tarba e Editions du Val d’Adour qui podem trobar lo son libe titolat : Simin Palay.

Qu’a tanben liurat un apercebut de l’istòria literària occitana en Bigòrra dens dus libes de las Editions Bonneton : Bigorre et Hautes-Pyrénées. 

Que nse mancaràn, a nosautis tots qui avem avut l’escaduda de t’acompanhar un drin peu camin de l’occitanisme, lo ton espiar descalat suu monde, las toas frasòtas ni carn ni peish, la toa fragilitat.